تا سه روز خانه خالی بود. و این پتانسیل را داشت تا آبستنِ حوادثِ نقطه چین دار باشد.

اما راستش را بخواهی تنها ابتکارم ، راه رفتن در خانه بدون شورت و خوردن فست فود با نوشابهی گازدار بود.

و خانه ای 50 متری که میشود حتی دندان های خراب خانم روبرویی را بدون هیچ زحمتی شمرد

و شامی نفاخ و دستشویی ضد آکوستیک

و تجمل و تحمل و تحمل

تا من سرخ بشم از خجالت .

هرکاری کردم تا دوباره رفتار قبلیشو تکرار کنه نشد که نشد........

برای کمک به سرانه ساعات مطالعه کشور عزیزم ایران، در ماه رمضون، حتما یکی از سریال های شبکه ملی رو دنبال میکنم. و سریال منتخب من " نفس " هست.

سریالی متفاوت، آبکی، پر از آه و ناله از جنس احسان علیخانی.

تازه یکی از بازیگرای سریال خیلی خیلی شبیه دخترحالهم هست و این روزا از هر کسی میپرسه من خوشگلترم یا ناهید.

پ.ن: ارتباط سریال نفس با ساعت مطالعه هم بماند برای بعد.

اما امان از روزی که حامی پیدا کنند ....

و هرگز نفهمید هدفم او بود. نه آنکسی که به خاطرِ دفاع از او رفت.